Ik werd geëvacueerd in Hoi An door Typhoon Damrey – Traveldiary 28

Ik werd geëvacueerd in Hoi An door Typhoon Damrey – Traveldiary 28

Nu ik terug denk aan afgelopen week, besef ik eigenlijk pas hoe heftig het was. Er zijn 61 mensen overleden en een heleboel huizen ingestort ten gevolge van de typhoon Damrey. Veel mensen zijn hun hele hebben en houden kwijt. Wij werden gelukkig op tijd gered en de situatie in Hoi An was niet zo erg als de meer zuidelijke provincies.

 Na Tam Coc/ Ninh Binh ben ik afgereisd naar Phong Nha, je schijnt hier echt prachtige caves te hebben in het nabijgelegen nationaal park waar je met je motorbike doorheen kan crossen. Ik heb dit allemaal niet gezien, toen ik hier aankwam hoefde het reizen van mij eigenlijk allemaal niet meer. In Phong Nha heb ik ervaren hoe het was om helemaal reisziek te zijn. Het trekken van plek naar plek, het missen van vrienden en familie en gewoon alle kleine dingen bij elkaar. Gelukkig ontmoette ik in deze plek wel wat leuke mensen waarmee ik een gezellige avond uit heb beleefd, afleiding is goed zeggen ze.

Nadat ik niks gezien had in Phong Nha ben ik afgereisd naar het regenachtige Hue. Doordat er een typhoon in aantocht was, viel er die dagen ervoor al een hoop regen. In Hue ben ik naar de verborgen/keizerlijke stad gegaan, hier kon je zien hoe ze vroeger leefde.

Hue was maar een korte tussenstop want de volgende dag vertrok ik alweer naar het mooie Hoi An. Eind van de middag kwam ik aan en in de avond ben ik met een Belgische backpacker wat gaan eten/ drankje doen. Ook hebben we langs de river in de stad gelopen met alle mooie lichtjes. De volgende dag ben ik naar een tailer gegaan die mijn maten heeft opgenomen en een bikini en een jumpsuit voor mij zou maken. Dit is een bekend ding in Hoi An en omdat ik nog nooit in mijn leven een perfect passende bikini heb gevonden, vond ik dit toch wel de perfecte kans. Ook heb ik die dag nog wat andere leuke dingen geshopt. In de avond was er een Latern/full moon festival in de stad, hier ben ik heen gegaan met wat andere backpackers, waarmee ik uiteindelijk de hele avond gefeest heb. Heerlijk om weer eens uit te gaan, lang geleden.  De dagen erna waren regenachtig, de rivier in het oude centrum begon te overstromen.

Een dag later begon ook de straat bij mijn hostel onder te lopen. Waar het water in de ochtend nog tot je enkels stond liep het het einde van de middag twee traptreden hoog het hostel binnen. Daar zat ik dan opgesloten in het hostel, op straat stond het water ondertussen al tot je knieën. Die avond schonken ze nog steeds gratis bier en zat ik samen met een Italiaans meisje met mijn voeten in het water op een stoel. Toen we die avond naar bed gingen kwam het water al tot de zitting van de stoel. Om 7 uur de volgende ochtend werden we gewekt door het personeel van het hostel met de mededeling dat we zo snel mogelijk geëvacueerd zouden worden. Eerst kregen we nog snel een gebakken eitje en voordat ik het wist sprong ik met backpack en al het water in dat al bijna tot mijn heupen kwam, snel een bootje in en we werden op een droog stuk afgezet. Door alles wat gebeurde had ik al snel vrienden gemaakt met een paar andere meisjes. Met ze alle zijn we naar Danang afgereisd waar ik met het Italiaanse meisje een vlucht naar Ho chi minh heb geboekt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *